Hoe het AVK groot werd; ‘Verplicht nummer’ is nu een enorme publiekstrekker

Het Amersfoorts Voetbalkampioenschap (AVK) is in ruim vijftien jaar uitgegroeid tot een evenement dat duizenden bezoekers trekt. CJVV-trainer Sijtze Wobbes en VVZA-speler Michael Bakkenes maak- ten die ontwikkeling van dichtbij mee. ,,De nieuwe opzet is een gouden formule geworden.”

door Peter Pos

Toen Sijtze Wobbes in 1990 als speler van SOVA’54 zijn eerste AVK speelde, zag het toernooi er heel anders uit. Het werd aan het einde van het seizoen afgewerkt en was voor sommige clubs een verplicht nummer. ,,De poulewedstrijden doordeweeks leefden totaal niet’’, weet Wobbes nog goed. ,,Spelers die naar een andere club gingen deden vaak niet meer mee en veel anderen hadden er na een lang seizoen ook weinig zin in. Alleen de finale op zaterdag leefde nog een beetje. Bij CJVV kregen we de spelers altijd wel gemotiveerd, maar er waren ook clubs die nauwelijks een team op de been kregen.” 

Nadat een commissie het toernooi in 2007 tegen het licht hield, werd besloten het AVK voortaan in de voorbereiding op het nieuwe seizoen te spelen. Sinds 2009 is dat de vaste opzet en groeide het toernooi uit tot het grootste sportevenement van Amersfoort.

Wobbes maakte de ontwikkeling niet alleen als speler mee, maar ook als trainer van CJVV en AFC Quick 1890. Hij bereikte vier keer de finale en won ze allemaal. Volgens hem was het verplaatsen van het toernooi naar de voorbereiding de belangrijkste verandering. ,,Dat is de gouden zet geweest. Clubs kunnen hun nieuwe spelers gebruiken en trainers zetten de wedstrijden in als voorbereiding op de competitie. Je wilt je als team laten zien. Het AVK is de eerste kans om aan je supporters en aan de rest van voetballend Amersfoort te laten zien waar je staat.”

KEERZIJDE

Het succes heeft volgens Wobbes wel een keerzijde. ,,Je speelt drie of vier wedstrijden in zes dagen. Voor kleinere clubs is dat nog steeds een behoorlijke belasting. Als trainer moet je daarom echt aan spelersmanagement doen. Als je het toernooi wilt winnen, moet je ervoor zorgen dat je beste spelers op vrijdagavond fit zijn. Komend toernooi spelen wij maandag tegen VVZA. Als we de halve finale halen, staat er woensdag waarschijnlijk een ander elftal. Je moet vooraf bepalen waar je spelers spaart. Dat is ook wel eens misgegaan en dan lagen we er meteen uit.”

Dat neemt volgens Wobbes niet weg dat het AVK inmiddels een evenement is geworden waar heel voetballend Amersfoort naar uitkijkt. ,,In de eerste jaren hoorde je nog wel eens kritiek op de nieuwe opzet, maar die hoor je nu eigenlijk niet meer. Iedereen weet hoe het werkt. De opzet is gewoon een succesformule.” Vooral na de coronaperiode zag hij het toernooi opnieuw groeien. ,,Voor corona was het al gezellig druk, maar daarna werd het echt groot. Bij Nieuwland dacht ik voor het eerst: wow, wat zijn hier veel mensen. Vorig jaar stonden we met CJVV weer in de finale. Toen we ruim voor stonden, kon ik ook eens om me heen kijken. Dan zie je hoeveel mensen er zijn en hoeveel sfeer er hangt. Het is echt veel meer geworden dan alleen een voetbaltoernooi.”

GENIETEN

Wobbes merkt dat de sfeer rond het AVK ook voor spelers en trainers is veranderd. ,,Als trainer ben je tijdens een finale vooral met de wedstrijd bezig. Maar vorig jaar kon ik ook even om me heen kijken en genieten van alles wat er gebeurde. Het is mooi om te zien hoeveel mensen erop afkomen. Clubs kunnen zich tijdens zo’n week echt profileren.”  

Die groei ziet ook Michael Bakkenes, routinier van VVZA. Hij kan zich zijn eerste jaren bij KVVA nauwelijks herinneren, maar maakte het AVK later als speler van VVZA volop mee. Twee keer bereikte hij de finale en één keer won hij het toernooi. ,,Voor mij is het vooral een mooi voorbereidingstoernooi. Je ziet dat trainers grote selecties gebruiken. Ik snap waarom ze dat doen, gezien de intensiteit van het programma. Al speel ik zelf het liefst iedere wedstrijd met het sterkst mogelijke elftal.”

In zijn eerste seizoen bij VVZA (2012) won Michael Bakkenes meteen het AVK. - Stichting AVK

Volgens Bakkenes is vooral de publieke belangstelling enorm veranderd. ,,Je merkt dat er veel publiek op afkomt en dat het leeft bij de clubs en op sociale media. Voor veel publiek spelen is natuurlijk het leukste wat er is. In de competitie staan er veel minder mensen langs de lijn, terwijl je tijdens het AVK iedere wedstrijd voor een paar honderd toeschouwers speelt. Het hoogtepunt blijft natuurlijk de keer dat we het AVK wonnen, maar het is veel meer dan alleen voetbal. Buiten het sportieve is het ook een soort reünie. Je komt spelers van andere clubs tegen, spreekt bekenden langs de lijn en na afloop drink je nog wat met elkaar. Dat maakt het toernooi bijzonder.”

Natuurlijk wil je zo ver mogelijk komen, maar juist die combinatie van voetbal en gezelligheid maakt het toernooi ieder jaar weer bijzonderVolgens Bakkenes is dat misschien wel de grootste verandering ten opzichte van vroeger. ,,Iedereen kent elkaar wel in het Amersfoortse voetbal. Tijdens het AVK kom je veel oude bekenden tegen en blijven supporters na afloop nog lang hangen. Natuurlijk wil je zo ver mogelijk komen, maar juist die combinatie van voetbal en gezelligheid maakt het toernooi ieder jaar weer bijzonder.”

Hoewel Bakkenes de huidige opzet waardeert, begrijpt hij ook de kritiek die soms klinkt. ,,Persoonlijk vind ik de beschermde status van de beste clubs jammer. Ik snap dat die voortkomt uit de prestaties van het jaar ervoor, maar daardoor is de kans op een verrassing kleiner. Voor de kleinere clubs is het moeilijker om ver te komen, omdat zij veel meer wedstrijden moeten spelen in een paar dagen.”

Dat VVZA dit jaar gastheer is, maakt het toernooi voor hem extra bijzonder. ,,Het is toch je eigen club en je eigen accommodatie. Iedereen doet er alles aan om er weer een mooie week van te maken.”

Het AVK begint op zaterdag 15 augustus.

BRON: DE STAD AMERSFOORT